Bedankt prof. Bob Wielinga

Home / Blog / Bedankt prof. Bob Wielinga
Bedankt prof. Bob Wielinga

A dream come true

Ik denk nog vaak met heel veel plezier terug aan mijn tijd aan de universiteit. Sterker nog, ik mis het regelmatig een beetje. De sfeer, de interessante onderwerpen, de colleges, mijn medestudenten, de universiteitsbibliotheek en Amsterdam in de vroege morgen. Van jongs af aan droomde ik ervan om ooit aan de universiteit te studeren. Die droom leek ver weg toen mijn Cito-score me richting mavo stuurde. Mijn moeder zei echter altijd dat als ik iets echt wilde, het me ook zou lukken. Naar de universiteit gaan was echt een droom, en via een lange omweg is het me toch maar mooi gelukt!

Prof. Bob Wielinga

Mijn eerste college kan ik me nog glashelder herinneren, ik heb er zelfs nog een foto van teruggevonden! Het was een college over kennissystemen door prof. Bob Wielinga. Wat een bijzondere man was dat. Als je het woord ‘professor’ in de encyclopedie zou opzoeken, kun je Bobs foto er direct naast zetten. De manier waarop hij onderwerpen uitlegde, de discussie met ons aanging en oprecht interesse toonde in wat we te melden hadden, was geweldig. Hij beschikte niet alleen over een indrukwekkende hoeveelheid kennis, hij had ook een zeer innemende persoonlijkheid. Fascinerend. Ik weet nog dat ik tijdens dat eerste college dacht: Als Bob Wielinga je afstudeerdocent wordt, maak je borst dan maar nat… Drie keer raden wie ik als afstudeerdocent kreeg toegewezen… Dat haal ik nooit, dacht ik. Maar omdat ik zoveel respect voor Bob en zijn mede-examinator Jacobijn Sandberg had en hen (en mijzelf) niet teleur wilde stellen, zette ik mij 1000% in. Ik kwam erachter hoe oprecht, behulpzaam en geduldig Bob was, Jacobijn eveneens!  Ik heb zoveel geleerd van deze geweldige mensen en ik put elke dag nog zelfvertrouwen uit deze ervaring.

En ja, ik haalde het. Ik studeerde bijna cum laude af. Het scheelde maar 0,5 punt maar dat geeft niet want de goedkeuring van Prof. Wielinga betekende zoveel meer voor mij. Eerder dit jaar ontdekte ik dat Prof. Wielinga inmiddels overleden is. Dat kwam voor mij onverwacht en het raakte mij diep. Prof. Wielinga leeft verder in onze herinnering. Bedankt Prof. Wielinga, voor alles…

My first lecture at the UvA
Mijn eerste college op de Universiteit van Amsterdam, met Bob Wielinga. (foto: 2004)

Francesca

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *